Biegły sądowy w sprawie o mobbing

Karolina Sikorska        29 grudnia 2017        Komentarze (0)

Obecnie mamy kilka spraw z mobbingiem w tle na ukończeniu i przed nami albo za nami opinie biegłych sądowych. Niestety nie wszystkie wypadają na korzyść pokrzywdzonych mobbingiem osób.

Sądy nie zawsze dopuszczają dowód z opinii biegłego sądowego, a jeśli już to dopiero wówczas, gdy uznają, że inne dowody zebrane w sprawie świadczą o tym, że do mobbingu mogło dojść. Biegły jednak nie ma przekonać Sądu, że mobbing faktycznie wystąpił, ale określić, czy występuje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy stanem zdrowia pracownika a tym, czego doświadczał w pracy. Kolejno ma ocenić, jaki jest stopień uszczerbku na zdrowiu pracownika, bowiem od tego może zależeć wysokość zadośćuczynienia czy odszkodowania, jaką zasądzi Sąd. Biegły nie jest więc uprawniony do stwierdzenia, że w danej sprawie powód był ofiarą mobbingu, gdyż to – jako ocena prawna – należy wyłącznie do kompetencji Sądu.

Sąd w takich sytuacjach może skorzystać z wiedzy zewnętrznych ekspertów, posiadających specjalistyczną wiedzę w danym temacie. Tych specjalistów nazywa się biegłymi sądowymi. To biegły sądowy, zwłaszcza z dziedziny psychologii (koniecznie psychologii pracy) oraz specjalisty psychiatrii posiada wiedzę, np. medyczną, pozwalającą na obiektywną ocenę, czy dane schorzenie, na które cierpi osoba doświadczająca mobbingu, może być efektem jego stosowania, czy też wynika z przyczyn zupełnie innych.

 

Kto może zostać biegłym sądowym? Otóż każdy, kto posiada specjalistyczną wiedzę w jakiejś dziedzinie. Dobrze byłoby, gdyby ten specjalista posiadał wiedzę wyższego szczebla, posiadał dyplomy na potwierdzenie swojej wiedzy. Moim zdaniem nie jest dopuszczalne, choć się zdarza, aby był to jedynie magister, np. psychologii zaraz po studiach.

Biegły sądowy, aby mógł wykonywać polecenia Sądu, musi być wpisany na Listę Biegłych Sądowych prowadzoną przez Prezesa Sądu Okręgowego na dany rejon. Czasami się zdarza, że w rejonie danego okręgu sądowego nie ma biegłego z danej dziedziny. Na tych listach można jednak znaleźć specjalistów takich dziedzin, jak astronomia, astrologia, czy różdżkarstwo 🙂 bo a nóż się okaże, że w danej sprawie niezbędne jest posiadanie unikatowej wiedzy 🙂

Biegły sądowy powoływany jest w sprawie w celu wydania opinii pisemnej, dokonanej na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach prawy (w przypadku mobbingu będzie to dokumentacja medyczna, dokumentacja fotograficzna, czy opisy sesji psychologicznych), badania osobistego powoda, czy oględzin miejsca zdarzeń i innego materiału zgromadzonego w sprawie. Biegły może ocenić czy na przykład podpisy złożone przez daną osobę są autentyczne. Taki biegły to grafolog – chyba najbardziej znany 🙂 Uzupełniająco biegły może również wydać opinię ustnie. Rolą biegłego sądowego jest jedynie ocena faktów w zakresie wymagającym wiadomości specjalnych, biegły nie jest od tego, aby poszukiwać za Ciebie dowodów czy ustalać okoliczności faktycznych w sprawie. Rolą biegłego nie jest również dokonywanie wykładni prawa czy ustalanie aktualnie obowiązujących przepisów.

Strony postępowania, czyli powód jak i pozwany mają prawo kwestionować ocenę faktów dokonaną przez biegłego, mogą zadawać pytania, prosić o wyjaśnienia czy nawet wnieść o sporządzenie kolejnej opinii przez innego biegłego.

Opinia biegłego sądowego, aby była wiarygodnym dowodem w sprawie musi być przeprowadzona przez biegłego wyznaczonego przez Sąd, co oznacza, że nie może być dowodem w sprawie opinia przygotowana nawet przez biegłego, ale nie na zlecenie Sądu. Wówczas taka opinia będzie prywatną, którą Sąd może, ale nie musi brać pod uwagę. Możesz przedstawić Sądowi opinię prywatną, jeśli chcesz podważyć to, co zaprezentował biegły. Wówczas Sąd i tak powoła swojego biegłego.

Podstawą opinii sporządzonej przez biegłego sądowego jest teza, jaką Sąd wskazuje w postanowieniu o powołaniu biegłego. Teza to najczęściej pytania, jakie chcemy, aby Sąd zadał biegłym. Muszą mieć one związek zarówno z doświadczanymi działaniami i zachowaniami prezentowanymi wobec osoby doświadczającej mobbingu, jak i oceną związku przyczynowo-skutkowego związanego ze stanem zdrowia pokrzywdzonego.

Niestety coraz częściej słyszy się opinie krytyczne wobec biegłych sądowych, bowiem wykonują je bardzo długo oraz nie zawsze dokładnie. Coraz częściej również brakuje na Listach biegłych z ważnych dziedzin, takich jak psychiatria czy różnorodna medycyna.

Jak masz specjalne wiadomości i chcesz się podzielić nimi z innymi to zgłaszaj się do Prezesa Sądu. To cenne dzielić się z innymi. Sama jestem biegłym sądowym do spraw rozpoznawania i przeciwdziałania mobbingowi i dyskryminacji na Listach Biegłych Sądowych przy Sądzie Okręgowym w Gdańsku. Jak potrzebujesz kogoś, kto ma wiadomości specjalne możesz złożyć wniosek o powołanie właśnie mnie w Twojej sprawie. 

 

Przedsiębiorcze Kobiety rozmawiają o mobbingu :)

Karolina Sikorska        18 grudnia 2017        Komentarze (0)

W dniu 08 grudnia br. uczestniczyłam w spotkaniu zorganizowanym przez fundację Studenckie Forum Business Centre Club „Przedsiębiorcza Kobieta Trójmiasto”, jakie odbyło się w Centrum Hewelianum w Gdańsku.

Tematyką spotkania z przedsiębiorczymi kobietami był problem znajomości praw w miejscu pracy. Rozmawiałyśmy o tym, jakie mamy prawa w miejscu pracy, jakie zachowania są zgodne z kodeksem etycznym, jak się zachowań, gdy ktoś łamie moje prawa, jak i o tym czym jest mobbing i jak sobie z nim radzić?.

Drugim prelegentem była dr Marta Zbucka – pasjonatka połączenia w organizacji sprawności zakupowej i bezpieczeństwa prawnego, prawnik, wykładowca akademicki.

Pani Marta opowiadała o tym, jak można od kontrahentów i dostawców wymagać przestrzegania prawa pracy wobec ich pracowników. Przykładowo jeśli chcemy, aby dana firma stała się naszym dostawcą swoich umów możemy zażądać przedstawienia standardów obowiązujących w miejscu pracy, rozmawiać z pracownikami jak się im pracuje oraz o tym, czy pracodawca w ich zakładzie pracy przestrzega obowiązku przeciwdziałania mobbingowi. Był to bardzo ciekawy wykład.

Druga część – moja – ściśle dotyczyła problematyki mobbingu i obowiązku pracodawcy przeciwdziałania mu. Tematem interesującym Uczestniczki była kwestia granicy pomiędzy mobbingiem a egzekwowaniem obowiązków od pracowników. Jak również tego, czy pracownikowi, który nie wykonuje należycie swoich obowiązków należy dawać wiele szans.

Jestem zdania, że nie, albowiem wielokrotne zwracanie uwagi pracownikowi, który nie wykonuje należycie swoich obowiązków może zostać odebrane przez niego jak nękanie. Lepiej pracownika zwolnić z zachowaniem przepisów prawa.

Cieszy mnie, że Przedsiębiorcze Kobiety chcą poszerzać swoją wiedzę i rozmawiać o tak ważnym problemie, jakim jest mobbing.

Chętnie uczestniczę w takich szkoleniach i bardzo dziękuję za zaproszenie.

A poniżej agenda szkolenia 🙂

Przedsiębiorcza Kobieta zna swoje prawa! – Szkolenia w Gdańsku, 08.12.2017 – Evenea

 

Mobbing jako grzech, z którego należy się spowiadać

Karolina Sikorska        09 grudnia 2017        Komentarze (0)

Dzisiaj, po powrocie z urlopu (było cudownie 🙂 ) przeczytałam o nowej liście grzechów, z których należy się spowiadać.

Na stronie gliwicedlawas zamieszczona została lista grzechów, a wśród nich stosowanie mobbingu oraz wyścig szczurów i produkowanie niezdrowej żywności.

Muszę przyznać, że to bardzo ciekawa klasyfikacja. Skoro uznano mobbing za grzech to przyjęto jednocześnie, że stanowi on przekroczenie konkretnych norm moralnych i religijnych. To świadome i dobrowolne działanie lub jego brak, bądź też postawa, która stoi w sprzeczności z nakazami Boga lub bogów dawnej religii. Grzech to postawa lub działanie wbrew Bogu, sprzeczne z jego charakterem, powodujące świadomą alienację jednostki ludzkiej wobec Boga.

Grzech jest zazwyczaj uważany za czyn obiektywnie zły (obiektywna ocena grzechu nie ma zastosowania w przypadku zdefiniowanego dobra i zła jako subiektywnych wartości moralnych), jednak jeżeli jego działanie nie jest świadome i dobrowolne to, odpowiedzialność za tenże grzech (według części systemów wyznaniowych) może być zmniejszona. Grzechem cudzym nazywa się działanie lub jego brak, które prowadzi do grzechu drugiego (obojętność czy namawianie do grzechu). Potocznie grzechem nazywa się myśl, wypowiedź lub czyn moralnie naganny, szkodzący innym lub (według części wyznań) osobie dokonującej grzechu. Grzech w tym znaczeniu oddala grzesznika (grzeszącą osobę) od bóstwa i innych ludzi, obciążając jednocześnie sumienie tej osoby winą.

Wygląda więc na to, że mobbing został uznany nie tylko od strony psychologicznej i prawnej jako czyn naganny, to teraz i od strony religijnej.

Jak powiedział w 2014 roku papież Franciszek, największym problemem XXI wieku nie jest głód, a brak poszanowania godności ludzkiej.

Jak wygrać z mobbingiem?

Karolina Sikorska        12 października 2017        Komentarze (0)

Ostatnio napisałam na blogu, że z mobbingiem można wygrać.  To teraz pokażę Tobie, jak to zrobić 🙂

Załóżmy, że doświadczasz mobbingu i jesteś zdecydowany na sprawę w Sądzie. Bo tylko Sąd może stwierdzić, że faktycznie to, czego doświadczasz w pracy jest mobbingiem. Nie może tego uznać ani lekarz, który Cię leczy na depresję, ani koleżanka, która ma dobre serce i dobrze Tobie radzi, nie może tego stwierdzić również komisja antymobbingowa powołana przez pracodawcę. 

Po pierwsze:

  1. sprawdź swój stosunek zatrudnienia – roszczeń z tytułu mobbingu może dochodzić jedynie pracownik (zatrudniony na umowę o pracę). Nie znaczy to, że nie możesz go doświadczać wówczas, gdy pracujesz na umowę zlecenie czy o dzieło. Jednak wtedy to nie mobbingu doświadczasz, a są naruszane Twoje dobra osobiste i właściwym do rozpoznania Twego problemu będzie Sąd cywilny.
  2. sprawdź, czy faktycznie to czego doświadczasz to mobbing. Przeanalizuj czy doświadczane zachowania bądź działania sprawcy mobbingu faktycznie miały miejsce wobec Ciebie. Mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.
  3. sprawdź, czy Twój pracodawca (zakład pracy, w którym pracujesz), ma jakieś uregulowania przeciwdziałające mobbingowi i czy jest w nich zawarta ścieżka postępowania wewnętrznego w przypadku mobbingu pracownika.

Po drugie:

  1. zbierz dowody, bądź je uporządkuj. Zobacz czy posiadasz jakieś e-maile, w których sprawca zwraca się do Ciebie w sposób niepożądany, sprawdź wiadomości w telefonie komórkowym. Zbieraj fakty, nie opinie, nie oceny danej sytuacji. 
  2. porozmawiaj z kolegami/koleżankami w pracy. Powiedź im o tym, co się działo, jeśli nie było to publicznie. Nie pytaj jednak, czy potwierdzą to w Sądzie, co ma wobec Ciebie miejsce. Nie musisz pytać osoby, która ma być świadkiem o to, czy zgodzi się nim być. Świadkiem może być każda osoba, która potwierdzi daną sytuację – dany fakt! Ona nie ma oceniać niczyjego zachowania, ma jedynie potwierdzić, czy taka sytuacja miała w ogóle miejsce.
  3. spisz wszystkie sytuacje, jakie miały miejsce, w porządku chronologicznym. Pamiętaj o dacie, opisie faktów, ewentualnych świadkach i o tym jak się czułeś w danej sytuacji. Ja nazywam to kalendarium zdarzeń, którego wzór mogę Tobie udostępnić.
  4. porozmawiaj z członkami rodziny i zapytaj, czy możesz liczyć na ich wsparcie. To bardzo ważne. Przypomnij im, jakie sytuacje miały miejsce i wytłumacz swoje zachowanie. Członkowie rodziny również mogą być świadkiem w Sądzie na okoliczność tego, co się z Tobą działo po powrocie z pracy, na jakie cierpiałeś schorzenia.

Po trzecie:

  1. sprawdź swój stan zdrowia. Jeśli chcesz dochodzić zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia wywołany mobbingiem musisz wiedzieć w jakim stanie jest Twój organizm zanim przystąpisz do sprawy sądowej. Poproś lekarza o zaświadczenia lekarskie o swoim stanie zdrowia i o sporządzenie opisu leczenia.
  2. skontaktuj się z psychologiem. Powiedz o swoich planach i poproś o wykonanie testów osobowościowych, jak i sprawdzających Twoją reakcję na stres. Poproś o przygotowanie opinii, która może być dowodem w sprawie.
  3. sprawdź, jak wygląda w Twojej okolicy rynek pracy. Zorientuj się w urzędach pracy, czy są oferty pracy w Twoim zawodzie. Nawet jeśli przebywasz na zwolnieniu lekarskim, czy masz sytuację pozwalającą Tobie na przebywaniu na utrzymaniu członków rodziny, lekarstwem może się okazać zmiana pracy.
  4. zdecyduj, czy chcesz dochodzić zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia, czy planujesz rozwiązać umowę o pracę. Jeśli chcesz rozwiązać umowę o pracę wskutek mobbingu to przysługuje Tobie prawo dochodzenia odszkodowania. Sprawdź tryby rozwiązania umowy o pracę i wybierz ten, najbardziej Tobie odpowiadający.

Po czwarte:

  1. zacznij opracowywać pozew. Możesz już na tym etapie, bądź wcześniejszym, skontaktować się z prawnikiem znającym się na tematyce mobbingu, ale możesz też i wnieść ten pozew sam. Pamiętaj, że 80% wygranej sprawy to dobrze przygotowany pozew.
  2. sprawdź Sąd, do którego chcesz skierować pozew. Będzie to Sąd Rejonowy bądź Okręgowy – Wydział Pracy oraz dokładnie określ adres tego Sądu.
  3. określ, jakiej wysokości odszkodowania bądź zadośćuczynienia chcesz się domagać. Musisz umieć uzasadnić dlaczego akurat taka wysokość żądania będzie Ciebie satysfakcjonować.
  4. wskaż dokładne dane stron (powoda i pozwanego). Pamiętaj, że pozwanym w sprawach o mobbing zazwyczaj będzie pracodawca (czyli jakaś jednostka organizacyjna), stąd sprawdź dokładną nazwę i numer NIP bądź KRS pozwanego. Pamiętaj o swoim numerze PESEL i adresie do korespondencji.
  5. wskaż czego się domagasz. Czy ma to być zadośćuczynienie czy odszkodowanie i podaj, jakie inne wnioski chcesz, aby Sąd przeprowadził. Wskaż, jakie dowody zebrałeś, a jakie ma na przykład dostarczyć Tobie pracodawca bądź inna instytucja.
  6. uzasadnij swoje roszczenie. Zacznij od swojego stosunku pracy – gdzie pracowałeś, w jakich latach, na jakim stanowisku, jakie wykonywałeś czynności, co należało do Twoich obowiązków, jak i jaka była podległość służbowa. Kolejno wskaż jakie były relacje w miejscu pracy, jak i jaka atmosfera tam panowała. Następnie opisz dokładnie czego doświadczałeś, jakie fakty świadczą o stosowaniu wobec Ciebie mobbingu. Poprzyj te twierdzenia zebranymi w sprawie dowodami.
  7. podpisz pozew i załącz odpowiednie dokumenty. 
  8. wyślij pozew listem poleconym bądź złóż pozew bezpośrednio w Sądzie na biurze podawczym.

Po piąte:

  1. przygotuj się na długą i trudną batalię sądową. Niestety sprawy o roszczenia z zakresu mobbingu trwają długo. Głównie przez opinie biegłych oraz zeznania świadków.
  2. zadbaj o swoją kondycję psychiczną. Proces bywa nieprzewidywalny, świadkowie nie zawsze mówią to, co chcemy usłyszeć, stąd musisz być gotowy na wszystkie sytuacje.
  3. przygotuj sobie listę pytań do każdego świadka tak, aby pytać go o konkretne sytuacje.
  4. dokładnie opracuj tezy dla biegłego, który ma stwierdzić rozstrój zdrowia. Poczytaj na co zwrócić uwagę przy opracowaniu tezy do badań.
  5. złóż zeznania w charakterze strony spójne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Bądź opanowany, aby przekonać Sąd o swojej wiarygodności.
  6. przygotuj pismo procesowe, w którym podsumujesz wszystkie fakty i zebrany materiał dowodowy w sprawie – wystąp do Sądu o zgodę na jego złożenie.
  7. czekaj na wyrok i zapoznaj się z pisemnym uzasadnieniem stanowiska Sądu. 

Przygotowanie się do sprawy o mobbing jest wymagające. Jeśli opanujesz powyższe etapy z dużym prawdopodobieństwem będziesz mógł świętować wygraną. Możesz w trakcie rozprawy zawrzeć ugodę z pracodawcą bądź wnieść o skierowanie sprawy do mediacji. Jest to również dobre rozwiązanie. Zawsze twierdzę, że nawet najgorsza ugoda jest lepsza niż wyrok.

Zawsze możesz zwrócić się do profesjonalisty o pomoc, aby nie być z tym wszystkim sam. Wsparcie osoby znającej temat na sali rozpraw jest cenniejsze niż każda wydana na to złotówka. Pozwala także zaoszczędzić czas.

Z mobbingiem można wygrać :)

Karolina Sikorska        09 października 2017        Komentarze (0)

Tak, to prawda! 🙂 

Nawet otrzymałam taką wiadomość na blogu kartanauczycielablog.pl : ” Temat mobbingu dotyczy mnie osobiście. Na szczęście sprawę mam już za sobą. Było naprawdę ciężko, ale zbierałam dowody, a z całą resztą pomogła mi jedna kancelaria adwokacka. Sprawa zakończona dla mnie pozytywnie”.
W swojej codziennej pracy, korzystając z niemałego już doświadczenia obalam mity: „że z mobbingiem nie da się wygrać, że trudno jest mobbing udowodnić, że sądy nie wiedzą jak orzekać w sprawach mobbingowych, etc”.

Mobbing jest specyficznym zjawiskiem, który ma swoje konkretne cechy i tylko wówczas, kiedy są one spełnione, dane działania i zachowania sprawcy można nazwać mobbingiem. Nie są nim działania okołomobbingowe, zachowania o charakterze mobbingu, itp.

Jak wiesz, jestem w trakcie doktoryzowania się z tematyki mobbingu i w związku z tym mam dostęp do wyroków Sądów z całej Polski. Na ponad 400 spraw, jakie wpłynęły do Sądów w 2016 roku, jedynie (albo w aż) 120 sprawach Sądy wydały wyrok korzystny dla osób pokrzywdzonych. W pozostałych powództwa oddalił.

Uznasz zapewne, że to mało, że to źle….

Jednak jak zapoznałam się z uzasadnieniami wyroków, uznałam, że Sądy wydały słuszne wyroki. Dlaczego?

Albowiem nie w każdej sprawie, mimo sformułowanego powództwa o roszczenia związane z mobbingiem, faktycznie ten mobbing występował.

Działania i zachowania sprawcy, aby być mobbingiem, muszą spełniać wszystkie przesłanki definicji z art. 94 [3] § 2 K.p. i wszystkie te składniki muszą wystąpić łącznie. To znaczy, że działania i zachowania mobbera muszą być zarówno długotrwałe i systematyczne (odbywać się co jakiś powtarzający się czas). Ponadto muszą zmierzać do wyeliminowania pracownika z zespołu, a nie do tego, aby zwiększyć jego efektywność, czy go ukarać. Te systuacje muszą być ośmieszające pracownika, polegać na uporczywym nękaniu lub zastraszaniu go. Skutkiem tych działań ma być wywołanie obniżonej przydatności zawodowej pracownika, poniżenie go bądź ośmieszenie i doprowadzenie do izolacji.

Zgadzam się, że to trudne. Zwłaszcza w sytuacji, kiedy obok mobbingu w Kodeksie pracy występują inne niepożądane zjawiska, takie jak: dyskryminacja, molestowanie, naruszanie zasad współżycia społecznego, naruszanie przepisów bhp., czy naruszenie dóbr osobistych pracownika.

Dlatego zalecam, zanim uznasz, że jesteś ofiarą mobbingu, sprawdź czy faktycznie masz do czynienia z mobbingiem. Lepiej przecież poznać swego przeciwnika 🙂

Można wygrać z każdym niepożądanym działaniem bądź zachowaniem sprawcy. Dlatego zalecam, nawet jak w wiadomości, o której napisałam – skorzystaj z pomocy kogoś, kto temat zna.

← Poprzednie wpisy

Następne wpisy →